اعظم فانی در گفت‌وگو با خبرنگار معاونت درمان دانشگاه علوم پزشکی ایران اظهار کرد: در شرایط بحرانی جنگ، حمایت از آسیب‌دیدگان اولویت اصلی است چرا که مجروحان علاوه بر دردهای ناشی از جراحات جسمی، با تروماهایی نظیر وحشت، سردرگمی، بی‌قراری و فلج شدن زیست اجتماعی مواجه می‌شوند.

وی یادآور شد: اگرچه تیم‌های پزشکی در بدو ورود مجروحان به بیمارستان، اقدامات حیاتی را برای نجات جان آنان انجام می‌دهند اما برای التیام زخم‌های ناپیدای روانی و روایتی که بیمار در وجودش حمل می‌کند، حضور فعال مددکاران اجتماعی الزامی است.

مدیر امور بیماری های معاونت درمان دانشگاه علوم پزشکی ایران  با بیان اینکه این مداخلات از لحظه پذیرش آغاز و تا پایداری کامل وضعیت بیمار ادامه می‌یابد، افزود: مددکاران اجتماعی با ارزیابی‌های جامع، «زنجیره درمان» را به صورت تخصصی در سه مرحله پیگیری می‌کنند.

وی در تشریح اقدامات زمان بستری گفت: در این مرحله با استفاده از مداخلاتی نظیر ارزیابی بحران و مشاوره، تلاش می‌شود آرامش به بیمار بازگردد؛ از جمله اقدامات انجام‌شده می‌توان به فعال‌سازی شبکه‌های حمایتی غیررسمی برای مجهول‌الهویه‌ها، تأمین اسکان همراهان در همراه‌سراها برای خانواده‌های دچار تخریب منازل و هماهنگی‌های اداری و بیمه‌ای برای کاهش دغدغه‌های ذهنی مجروحان و خانواده‌های آنان اشاره کرد.

فانی زمان ترخیص را یکی از حساس‌ترین مراحل در چرخه بازتوانی دانست و بیان کرد: این مرحله که به «ترخیص ایمن از بُعد اجتماعی» معروف است، بر آموزش‌های تخصصی به بیمار و همراه او تمرکز دارد تا مجروح پس از خروج از بیمارستان، حداکثر مراقبت‌های روانی و اجتماعی لازم را دریافت کند.

 وی با تأکید بر اینکه کار مددکاری با خروج بیمار از مرکز درمانی پایان نمی‌یابد، ادامه داد: بسیاری از مجروحان پس از ترخیص از شبکه حمایت‌های رسمی دور می‌مانند؛ لذا شرایط آنان بر اساس تشخیص مددکار، تحت پیگیری‌های مستمر و برنامه‌ریزی‌شده قرار می‌گیرد تا از بروز آسیب‌های ثانویه پیشگیری شده و پایداری روانی-اجتماعی فرد تضمین شود.

فانی در پایان خاطرنشان کرد: زنجیره کامل درمان شامل اقدامات پزشکی، پرستاری و مددکاری اجتماعی، اولین گام در چرخه بازگشت مجروحان به زندگی است و این اقدامات می‌تواند بستر مناسبی برای هم‌افزایی سایر نهادهای جامعه در جهت بهبود کیفیت زندگی شهروندان آسیب‌دیده از جنگ فراهم کند.